first days & school
Heee lieve familie en vrienden!
Sorry dat het even heeft geduurd maar er is al weer veel gebeurd! Heel leuk al jullie berichtjes! Ik heb steeds te weinig tijd om mijn verhaal af te maken. De familie is heel aardig, de eerste paar dagen allerlei kleine dingetjes gedaan zoals naar de malls om eten,schoolspullen en een telefoon voor mij te kopen (huge winkels waar echt alles is), zus van Preston ontmoet, spelletjes gespeeld, film gekeken, en maandag avond ben ik met Michelle naar mijn school gegaan. Het is een kleine school, we hebben daar mijn teachers ontmoet, en een paar klasgenoten, en iedereen was heel aardig, dus daar was ik wel heel blij mee. Zal straks meer over de school vertellen.
Dinsdag middag gingen we allemaal even een middag dutje doen, begint het huis ineens te trillen en het bed enzo! Ik schrok me dood! Dus ik ging naar de woonkamer en Michelle en Teagan ook. Eerst dacht ik dat ik duizelig was, toen dat mijn bed uit elkaar aan het vallen was maar hun voelde het ook. En op de tv en radio hadden ze het over een aardschok! Iets wat normaal nooit voor komt in dit gebied. Dus dat was wel even schrikken.
Woensdag was mijn eerste schooldag! 's Ochtends haalde de schoolbus mij op vlak bij mijn huis (4min lopen) maar er zaten alleen maar jongere kinderen in. Gelukkig de andere dagen meer van mijn leeftijd. Het is echt zo'n gele schoolbus, echt grappig. De busreis is wel heel lang, 40 min. De school heet Isle of Wight Academy. Toen ik op school aankwam ging ik naar mijn homeroom. Ik wist waar dat was omdat ik en Michelle maandag door de hele school waren gelopen waar ik les had. Ik kom in 12e grade, dus ben een senior. En in de homeroom waren alle seniors. Ik was vrij laat, dus zat helemaal vooraan, maar er kwamen meteen 7 meisjes bij mij zitten. Die waren heel aardig allemaal maar ze wonen helaas niet in dezelfde plaats als ik. Toen kreeg je steeds een soort taak zoals klassepresident, en daarvoor moest je dan genomineerd worden. Iedereen die daarvoor genomineerd was moest op de gang staan en de klas ging dan stemmen wie het werd. Op een gegeven moment wou 1 van de meisjes mij nomineren voor iets, het was iets met homecomming en helemaal niet moeilijk. Dus ik ging de gang op met nog 2 anderen, maar nu wordt ik dat dus. Haha ik weet alleen niet of daar nu blij mee moet zijn of niet, aangezien ik niet eens weet wat het precies inhoud. We will see.
Daarna gingen we naar de gymzaal, die ziet er echt uit zoals in films. De hele school zat op tribunes toen wij binnen kwamen. Ik wist niet wat er nu ging gebeuren en wat er aan de hand was, dus een meisje vertelde me dat ze gingen klappen omdat wij seniors waren. Toen kwam er een hele lange speech over destiny, maar op een gegeven moment was ik de rode draad van het verhaal kwijt. Daarna moest je naar je les gaan. Ik heb 6 periods, dat zijn als het ware 6 vakken. Mijn vakken zijn, Goverment en Engels, die zijn verplicht, en verder current worldissues, art en spanish. Voor mijn 6e vak help ik een muziekdocent met dingen als kopieren enz. Dat doen namelijk alle seniors, een leraar helpen in 1 van hun periods. Ik was heel laat met vakken kiezen dus heel veel was al vol, en in alle ‘pretvakken' zaten alleen maar jongere kinderen uit lagere grades. Ik vond het leuker om met leeftijdsgenoten in een klas te zitten. Elke dag heb ik hetzelfde rooster, allemaal met andere mensen, maar de meeste zijn heel aardig. De meeste meisjes met wie ik heb gesproken doen niet aan een buitensport activiteit of ze cheeren. In de pauze zit ik bij de meisjes uit de homeroom klas. Buiten aan een picknick tafel, want het is echt warm weer.
Donderdag had ik me heel erg verslapen! Op de tijd dat ik van huis weg zou gaan, werd ik wakker. Echt een domper, mijn mobiel had het die nacht begeven. Nu heb ik 2 alarms, ook mijn wekkerradio. Michelle had toen mijn lunch gemaakt, en gelukkig redde ik het allemaal net. Het eten is trouwens helemaal niet heel anders dan dat ik thuis eet. Wel simpeler, maar wel lekker. Ze eten alleen vaak chips bij de lunch, en mayo in plaats van boter op hun sandwich. Michelle heeft allemaal eten ingeslagen voor het weekend, aangezien er een hurricane (orkaan) op komst is. Breaking news op CNN! Dat was best stressen hier. Als het erg werd zouden we weg gaan, maar uiteindelijk zijn we gebleven aangezien hij steeds minder kracht had ofzo. Op school zei een jongen tegen mij; jaa you really have to stay, it will be pretty cool! -Yeah right. Eerst zouden we zaterdag naar Washington DC gaan, maar dat gaan we nu denk ik een andere keer doen.
Zaterdag avond zou de hurricane Irene dus bij ons komen. De stroom was 's middags al uigevallen en de avond ervoor was het enorm aan het bliksemen. Het regende zo hard dat het door de hele straat ging. Preston was al een paar dagen niet thuis, die zat onderwater vast op zijn werk. Alle schepen moesten namelijk naar een veiligere plek worden gebracht. Hij werkt namelijk bij de Navy ofzo. Maar wanneer het ergste deel zou komen, viel het gelukkig mee. Een paar harde windstoten, maar gelukkig weinig schade. Er liggen veel takken op de weg, in de buurt zijn een paar bomen omgewaaid en bij ons een plank van het huis. Nu is het zondag en de zon schijnt alsof er niks is gebeurd. We hebben weer stroom waar we geluk mee hebben aangezien veel mensen in de buurt nog zonder stroom zitten. De school ook dus ma en di ben ik sowieso vrij. Een aarschok, hurricane en start school, lots of new things. Maar het is hier echt heel leuk verder. Ik heb zo weinig tijd gehad om met home contact te hebben, dus dat ga ik snel doen!
Heel veel liefs vanuit Amerika,
xxxEva
Reacties
Reacties
Hoi Eva,
Ik heb gesmuld van jouw verhaal! Fijn dat je het zo naar je zin hebt. En... jouw reis is nu al een onvergetelijk avontuur!
Groeten van de moeder van Paula (TA-highschool in Alabama)
Lieve Eva,
Wat een mooi en spannend verhaal en de foto's van NY zijn prachtig. Eerst een aardbeving en daarna nog een orkaan. Je slaat je er goed doorheen. Wij zijn heel erg trots op je. Wij hopen dat je snel weer naar school kunt gaan en dat je daar een fijne tijd mag hebben. Heel veel succes verder.
Liefs en xxxxx Dees, fijn dat we kunnen skypen.
Hoi Eva,
Ik dacht nog aan je toen ik al de beelden van Irene zag. Gelukkig is het nu voorbij en kan je hopelijk zorgeloos genieten van allerlei leuke dingen! Leuk dat je een blog bijhoudt, ik blijf je zeker volgen! Have fun!
Liefs Margo
Jeetje eef;) Wat een verhalen! Klinkt allemaal wel heel erg leuk!! En super om allemaal te lezen;)
Dikke Kus
Hoi lieverd, we zijn echt zo onder de indruk van al je verhalen! Jij met je hurricane en wij met ons PWS haha. A whole different world. We zaten samen achter de computer van 'ooh' 'aaah' 'noooh'. Bij je foto's, maar natuurlijk ook bij je verhalen! Top dat er een beetje aardige mensen zijn. We mailen en skypen snel! We miss you Eef xxxxxxx van je autistjes
Eef! whut jij maakt best wel wat mee zeg, lukken de vakken wel een beetje? heel fijn dat iedereen aardig met je omgaat en ik ben benieuwd waarvoor je nou precies bent gekozen. ik mis je hier wel heel erg hier maar het is wel fijn om al je verhalen zo te lezen!
Ik mail je snel! liefs xxxxxxxxx
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}